DOI: https://doi.org/10.11649/abs.2017.005

Ethnic diversity in the construction of life stories in Latvia

Ieva Garda-Rozenberga, Māra Zirnīte

Abstract


Ethnic diversity in the construction of life stories in Latvia

Latvian society is ethnically diverse and has the largest proportion of ethnic minorities of the three Baltic States. The article draws upon life-story research with respondents from Russian and Romany communities in Latvia. These communities have different social, historical and cultural experiences, thereby allowing them to be contrasted and compared. Ethnic diversity can be considered one of the benefits of Latvia’s cultural identity because it provides the opportunity not only to become acquainted with the characteristics and uniqueness of each culture but also to establish which traits unite these cultures, thereby creating a harmonious space which can accommodate cultural diversity. Biographical interviews facilitate the juxtaposition and comparative interpretation of cultural values, ways of belonging, and the articulation of collective memory in different ethnic groups.

The article expands the analytical part of the sources: how the personal life stories are connected with the broader (general) social and historical narratives. A few samples are used to characterise narration techniques, cultural references in the construction of life stories and its layout, as well as imagery. The main feature studied in the article is self-positioning in the general course of history and in the history of the defined geographical space – Latvia.

 

Zróżnicowanie etniczne w konstruowaniu historii życia na Łotwie

Społeczeństwo łotewskie jest zróżnicowane etnicznie i spośród trzech państw bałtyckich ma największy odsetek mniejszości etnicznych. Artykuł opiera się na badaniach nad historią życia respondentów pochodzących z zamieszkujących Łotwę mniejszości rosyjskiej i romskiej. Mają one odmienne doświadczenia społeczne, historyczne i kulturowe, dzięki czemu można je zestawiać i porównywać. Zróżnicowanie etniczne może być uważane za jedną z zalet tożsamości kulturowej Łotwy, ponieważ stwarza możliwość nie tylko poznania cech i unikatowości każdej z kultur, lecz także pozwala ustalić, które cechy spajają te kultury, tym samym stwarzając harmonijną przestrzeń, w której jest miejsce na różnorodność etniczną. Wywiady biograficzne ułatwiają wzajemne przeciwstawienie i porównawcze interpretacje wartości kulturowych, sposobu przynależenia, jak też artykułowania pamięci zbiorowej u różnych grup etnicznych.

Artykuł poszerza część analityczną źródeł w kwestii, jak osobista historia życia łączy się z szerszymi, ogólnymi narracjami społecznymi i historycznymi. Na kilku przykładach scharakteryzowano zarówno techniki narracji, odniesienia kulturowe w budowaniu historii życia i ich układów, jak też obrazowania. Zasadniczą cechą badaną w tym artykule jest autosytuowanie siebie w ogólnym przebiegu historii i w historii określonej przestrzeni geograficznej na Łotwie.


Keywords


ethnicity; oral history; life stories; social memory; identity

Full Text:

PDF (in English)

References


Bruner, E. (1986). Experience and its expressions. In E. Bruner & V. W. Turner (Eds.), The anthropology of experience (pp. 3–30). Urbana: University of Illinois Press.

Cheskin, A. (2016). Russian speakers in post-Soviet Latvia: Discursive identity strategies. Edinburgh: Edinburgh University Press. https://doi.org/10.3366/edinburgh/9780748697434.001.0001

Czarniawska, B. (2000). The uses of narrative in social science research: GRI Report. Göteborg: Gothenburg Research Institute. Retrieved August 1, 2017, from https://gupea.ub.gu.se/

bitstream/2077/2997/1/GRI-rapport-2000-5.pdf

Ēriksens, T. H. (2010). Saknes un pēdas: Identitāte mainīgā laikā. Rīga: Zvaigzne ABC.

Kattago, S. (2009). Agreeing to disagree on the legacies to recent history: Memory, pluralism and Europe after 1989. European Journal of Social Theory, 12(3), 375–395. https://doi.org/10.1177/1368431009337352

Linde, C. (1993). Life stories: The creation of coherence. New York, NY: Oxford University Press.

Malkki, L. (1992). National Geographic: The rooting of peoples and the territorialization of national identity among scholars and refugees. Cultural Anthropology, 7(1), 24–44. https://doi.org/10.1525/can.1992.7.1.02a00030

Martins-Heuss, K. (1989). Reflections on the collective identity of German Roma and Sinti (Gypsies) after National Socialism. Holocaust and Genocide Studies, 4, 193–211.

Mishler, G. (1996). Missing persons: Recovering developmental stories/histories. In R. Jessor, A. Colby, & R. A. Shweder (Eds.), Ethnography and human development: Context and meaning in social inquiry (pp. 73–99). Chicago, IL: The University of Chicago Press.

Myerhoff, B. (1980). Number our days. New York, NY: Simon & Schuster, Inc.

Portelli, A. (2006). What makes oral history different? In R. Perks & A. Thomson (Eds.), The oral history reader (pp. 63–74). London: Routledge.

Riessman, C. K. (2008). Narrative methods for the human sciences. Los Angeles, CA: SAGE Publications, Inc.

Skultans, V. (1998). The testimony of lives. London: Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203445013

Smith, S., & Watson, J. (2010). Reading autobiography: A guide for interpreting life stories. Minnesota: University of Minnesota Press.

Tertats, A., Kraukle, S., Liepiņa, K., & Zaķe, D. (2011). Romu tiesības uz izglītību: Īstenošanas situācija Latvijā. Rīga: Izglītības Iniciatīvu centrs.

Thompson, P. (1989). The voice of the past: Oral history. Oxford: Oxford University Press.

Tonkin, E. (1992). Narrating our pasts. Cambridge: Cambridge University. https://doi.org/10.1017/CBO9780511621888

Yuval-Davis, N. (2011). The politics of belonging: Intersectional contestations. London: Sage Publications.

Zelče, V., & Muižnieks, N. (2009). Karojošā piemiņa: 16. marts un 9. maijs. Rīga: Zinātne.




Copyright (c) 2017 Ieva Garda-Rozenberga, Māra Zirnīte

License URL: http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/pl/