DOI: https://doi.org/10.11649/sm.1441

Pour la réforme de la justice ottomane: Count Leon Walerian Ostroróg (1867–1932) and his activities in the final decades of the Ottoman Empire

Paulina Dominik

Abstract


Pour la réforme de la justice ottomane: Count Leon Walerian Ostroróg (1867–1932) and his activities in the final decades of the Ottoman Empire

Following the final partition of the Polish-Lithuanian Commonwealth in 1795 the Ottoman Empire became one of the chief destinations for the Polish political émigrés. Poles fled to Istanbul hoping for Ottoman support in their efforts to regain independence. Their participation in the Ottoman public sphere was not limited to the activities aimed at the restoration of an independent Poland; rather, Polish émigrés also played an active role in the enterprise of modernization of the Ottoman state since the era of the Tanzimat reforms (1839–1876). While one can say that the intensity of the Polish participation in the Ottoman public sphere decreased substantially after the Ottoman defeat in the war against Russia (1877 –1878) and during the reign of Sultan Abdülhamid II (r. 1876–1909), the subsequent 1908 Young Turk Revolution and the coming to power of the Committee of Union and Progress (İttihat ve Terakki Fırkası) was a watershed event that attracted some Polish émigrés from France to come to the Ottoman Empire.

This paper focuses on the work of Count Leon Ostroróg (1867–1932), who came to prominence as a legal adviser to the Ottoman Ministry of Justice in the Second Constitutional Period (1908–1918). He played an important role in the reform projects of the Ottoman legal system. Meanwhile, he was actively engaged in the life of the Istanbul’s Polish, French and Levantine communities. By focusing on his major works this paper discusses Ostroróg’s views on the late Ottoman Empire and his stance towards the transformation of the multicultural and multiethnic Ottoman Empire into the nation-state of the Republic of Turkey in the aftermath of the WWI and towards a number of far-reaching reforms that characterized that period.

 

Pour la réforme de la justice ottomane: Hrabia Leon Walerian Ostroróg (1867–1932) i jego działalność w późnym Imperium Osmańskim

Po ostatnim rozbiorze Rzeczpospolitej Obojga Narodów w 1795 roku Imperium Osmańskie było jednym z najważniejszych kierunków, jakie obrała polska emigracja polityczna. Polacy przyjeżdżali nad Bosfor mając nadzieję na osmańskie wsparcie w próbach odbudowania niepodległego państwa polskiego. Aktywność Polaków w Porcie Osmańskiej nie ograniczała się jednak wyłącznie do planowania przyszłych powstań przeciwko zaborcom. Emigranci odegrali znaczącą rolę w przygotowaniu reform mających na celu reorganizację Imperium Osmańskiego poczynając od okresu Tanzimatu (1839–1876). Choć działalność polskiej emigracji zmalała po przegranej Imperium Osmańskiego w wojnie przeciwko Rosji (1877–1878) i podczas panowania Sułtana Abdülhamida II (na tronie od 1876 do 1909), rewolucja młodoturecka w 1908 roku i dojście do władzy Komitetu Jedności i Postępu (İttihat ve Terakki Fırkası) były przełomowymi wydarzeniami, które stały się impulsem dla polskich emigrantów urodzonych we Francji do przybycia do Państwa Osmańskiego.

Tematem tego artykułu jest działalność Hrabiego Leona Ostroroga (1867–1932), który w okresie młodotureckim (1908–1918) zasłynął jako doradca prawny w osmańskim Ministerstwie Sprawiedliwości. Ostroróg odegrał znaczącą rolę w przygotowaniu projektów reform osmańskiego systemu prawnego. Równocześnie był on również aktywnie zaangażowany w życie polskiej, osmańskiej oraz lewantyńskiej społeczności Stambułu. Koncentrując się na najważniejszych pracach opublikowanych przez Ostroroga, artykuł poddaje pod dyskusję poglądy Ostroroga na sytuację Imperium Osmańskiego w ostatnich latach jego istnienia oraz na zmiany zachodzące w wyniku I wojny światowej, kiedy to wielokulturowe i wieloetniczne imperium przeobraziło się w Republikę Turcji.


Keywords


Ottoman Empire; Young Turk Revolution; Republic of Turkey; legal reform; intellectual history; Leon Ostrorog

Full Text:

PDF (in English)

References


Atasoy, N. (2004). Kont Ostrorog’dan Rahmi Koç’a Boğaziçi’nde Bir Yalının Hikayesi. Istanbul: Aygaz A. Ş.

Aydın, C. (2007). The politics of anti-Westernism in Asia: visions of world order in pan-Islamic and pan-Asian thought. New York: Columbia University Press.

Basiretçi, Ali Efendi. (1997). Istanbul’da yarım asırlık vekayi-i mühimme. Ed. N. Sağlam. Istanbul: Kitabevi.

Chmielowska, D. (2006). Polsko-tureckie stosunki dyplomatyczne w okresie międzywojennym. Warsaw: Dialog.

Count Ostrorog, noted jurist, dead, The New York Times, 1 August 1932, p. 15.

Dominik, P. (2014). A Young Turk from Lehistan: Tadeusz Gasztowtt aka Seyfeddin Bey (1881 – 1936) and his activities during the Second Constitutional Period (1908–1913). In C. Herzog (Ed.), Occasional Papers in Ottoman Biographies (pp. 1–20), Bamberg: Otto Friedrich-Universität Bamberg.

Dopierała, K. (1988). Emigracja Polska w Turcji w XIX i XX wieku. Lublin: Wydawnictwo Polonia.

Elmacı, M. E. (2011). Osmanlı Hukuk Reformunda Bir Öncü: Kont Leon Ostrorog. Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 29, 1–30. doi: 10.1501/ OTAM_0000000564.

Güzel, M. Ş. (1991). Babadan Oğula Ostroroglar, Tarih ve Toplum, 92, 73–78.

Japonya’nın Teceddüatı, Tanin, 28 May 1911, 5.

Kołodziejczyk, D. (2011). Whose nation? Mustafa Djelaleddin between Ottomanism and Turkism. In J. Borejsza, Jerzy (Ed.), The Crimean War 1853–1856. Colonial Skirmish or Rehearsal for World War? Empires, Nations and Individuals (pp. 115–128). Warsaw: IH PAN.

Leitgeber, S. (1979). Leon Ostroróg. In E. Rostworowski (Ed.), Polski Słownik Biograficzny, 24 (p. 513). Cracow: PAU.

Łątka, J. S. (2001). Odaliski, poturczeńcy i uchodźcy. Z dziejów Polaków w Turcji. Cracow: Universitas.

Łątka, J. S. (2005). Słownik Polaków w Imperium Osmańskim i w Republice Turcji. Cracow: Księgarnia Akademicka.

Ostrorog, L. (1892). Droit romain: de la comptabilité des banquiers à Rome. Droit français et législation comparée de la constitution des sociétés anonymes en France, dans l’empire allemand et en Grande-Bretagne: thèse pour le doctorat. Paris: L. Larose et Forcel.

Ostrorog, L. (1912). Pour la réforme de la justice ottomane. Paris: A. Pedone.

Ostrorog, L. (1917). Le problème turc. Paris: Maison Ernest Leroux.

Ostrorog, L. (1919). The Turkish Problem: things seen and a few deductions. London: Chatto & Windus.

Ostrorog, L. (1927). The Angora Reform: Three Lectures Delivered at the Centenary Celebra¬tions of University College on June 27, 28 & 29, 1927. London: University of London Press.

Ostrorog, L. (1930). Les droits de l’homme et des minorités dans le droit musulman. Revue de droit international, 5, 1–22.

Ostrorog, L. (1972). Ankara Reformu. Istanbul: Edebiyat Fakültesi Matbaası.

Un home qui n’est pas à sa place, Mècheroutiette, January 1912, pp. 17–20.

Reychman, J. (1971). Polacy w Turcji. Problemy Polonii Zagraniczej, 6/7, Warsaw: PAN, 97–132.

Yerlikaya, İ. (1994). XIX. yüzyıl Osmanlı siyasi hayatında Basiret gazetesi ve pancermenizm-pan-islamizm-panslavizm-Osmanlıcılık fikirleri. Van: Yüzüncü Yıl Üniverstesi Ofset Baskı Tesisleri.

Worringer, R. (2012). Rising Sun over Bear: The Impact of the Russo-Japanese War upon the Young Turks. In F. Georgeon (Ed.), «L’ivresse de la liberté». La révolution de 1908 dans l’Empire ottoman, Collection Turcica, Vol. XVII (pp. 455–484). Paris: Peeters.




Copyright (c) 2017 Paulina Dominik

License URL: http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/pl/