Slavia Meridionalis

“Slavia Meridionalis” is an interdisciplinary journal publishing papers on literature, culture, history, ethnology and languages of southern Slavic countries, as well as their dynamic interactions with other regions. Each issue contains articles concerning a specific, pre-defined topic, which enables scholars of various disciplines (historians, literature and culture experts, linguists, sociologists, and anthropologists) to present in-depth analyses of their research questions.

The journal is included in the European Reference Index for the Humanities and the Social Sciences (ERIH Plus). Points awarded for publication: 14.

 

„Slavia Meridionalis” to humanistyczne pismo interdyscyplinarne prezentujące wyniki badań nad literaturą, kulturą, historią, etnologią i językami Słowiańszczyzny południowej i jej dynamicznych związków z innymi obszarami kulturowymi. Wyraźnie określony przedmiot zainteresowań, precyzowany dla każdego numeru tematycznego, pozwala na wszechstronną eksplorację problemów przez przedstawicieli różnych dyscyplin, m.in. historyków, literaturoznawców, kulturoznawców, lingwistów, socjologów oraz antropologów.

Czasopismo figuruje w European Reference Index for the Humanities and the Social Sciences (ERIH). Liczba punktów przyznawanych za publikację w czasopiśmie: 14.

Announcements

 

Slavia Meridionalis 20

 

Topic: INTELLECTUALS and THE RELIGIOUS

The 20th volume of the journal Slavia Meridionalis will be devoted to the relationship between intellectuals and the religious. The main focus of our attention are South Slavic cultures, we are nevertheless also interested in the West Slavic context, as both these areas have, to some extent, been subjected to common historical and political processes. Until the First World War, it was an affiliation to one monarchy with state religious policy, and after the Second World War – being included in the orbit of communist influence with a policy towards religion, which although in principle uniform, was inevitably nuanced by local traditions, social attitudes, and models of religiosity.

According to secularization theory, as a result of modernization processes, religion was to disappear or at least lose its social meaning. The experiences of recent decades have shown that this claim was prescriptive and that it was in fact entangled in the (post-)Enlightenment progressive narrative. Speaking, however, of a simple "return of/to religion" is also unjustified, because the way religion is understood and functions in the public and private spheres has changed. In the conditions of modernity – which is understood in a broad cultural and philosophical perspective referring to the (post-)Enlightenment thought – religion has been rediscovered, but also reinterpreted from many different, including heteronomous, points of view. This fact has manifested itself not only in the ennoblement of various quasi-religious experiences and practices, but also in the "discovery" of their importance in social life, and even the recognition of the (quasi-)religious background of cultural facts by researchers representing starkly different scientific disciplines and worldviews. "The religious" is thus a term which signals the shift that has taken place in the research on the religious sphere in general, and includes not only the traditional concept of religion, but also sense-making horizons that are diverse in their genesis yet all founded on a (quasi-)religious element. It also opens us to "religion" as a descriptive category of experiencing and understanding the world and allows us to look at "traditional" phenomena in a new light.

A special role in verbalizing and problematizing the religious (or the non-religious) belongs to intellectuals, understood broadly as individuals who have a predisposition to view the world critically. From the point of view of intellectual history, their statements are key testimonies of human thought, which is why attention is merited both by figures from various canons of knowledge, of established authority and importance for the history of culture, and by outsiders or those forgotten. Their worldview entanglements, as well as the ideological background of the judgments they formulate, should be the subject of in-depth research – as key elements for the understanding of broader cultural phenomena.

In the light of this new thinking about the religious, the situation of Slavic countries, whose cultural and historical context differs from that of Western Europe, seems to be particularly interesting. One of the differences is expressed in alternative conditions of secularization processes – and in alternative experience of the social and existential function of religion. For example, secularization as a rejection of religious faith and cultural practices and as the withdrawal of religion from the public space was officially propagated in this area, or even enforced under the communist regimes. As it turns out, however, the religious remains in force, and religious tradition is still an important reference point for national identity and local literature, art and philosophical thought. The place of intellectual elites in the sphere of religious-related phenomena has always been varied in a multidimensional way; in individual cases it has also been subjected to the dynamics of cultural and political changes and characterized by ambivalence, which is associated primarily with the particular history of the formation of this social group, its function and significance within the state.

It is precisely because of the various (post)modern and (post)secular shifts in the humanities of recent decades encapsulated by the notion of the religious, and the specificity of Slavic cultures, symbolized here by (but not limited to) the alternative experience of secularization processes that the relationship between intellectual elites and the religious in this area – especially, but not exclusively, in the conditions of modernity – is worth revisiting, particularly from a comparative perspective.

The subject matter of the volume covers the following range of issues:

  • Understanding religion / the religious by South and West Slavic intellectuals
  • South and West Slavic history of religious thought and culture
  • South and West Slavic scientific reflection on the religious
  • Religious beliefs and / or practices of intellectuals
  • Religious tradition in the works of intellectual elites
  • Religious dimensions and references of secular cultural practices
  • The religious and politics.

Slavia Meridionalis is a multidisciplinary Open Access journal presenting research on the South Slavic countries and their connections with other cultural regions. It is listed in ERIH PLUS and indexed in SCOPUS.

We invite papers by representatives of various research areas and methods. We are likewise interested in comparative reflection and references to the whole area of the Slavic cultures and the Balkans. We will also consider publishing articles outside the main topic – in the "Imponderabilia" section, which is intended for papers addressing particularly important issues related to the Slavia Meridionalis area.

We welcome papers of up to 40,000 characters with spaces (including bibliography) in all Slavic languages and English.

Please submit articles via the OJS platform:

https://ispan.waw.pl/journals/index.php/sm/user/register

Deadline for submission: 30 September 2019

Planned date of publication: 2020

Detailed information and guidelines for authors can be found on the journal's website:

https://ispan.waw.pl/journals/index.php/sm/about

Questions should be addressed to: sm@ispan.waw.pl

 

CFP: „Slavia Meridionalis”

Temat: INTELEKTUALIŚCI oraz „TO, CO RELIGIJNE”

Najbliższy, dwudziesty tom czasopisma „Slavia Meridionalis” poświęcony będzie związkom między intelektualistami i „tym, co religijne”. Głównym przedmiotem naszej uwagi są kultury południowosłowiańskie, aczkolwiek interesuje nas również kontekst zachodniosłowiański, z uwagi choćby na podleganie do pewnego stopnia wspólnym procesom historyczno-politycznym. Do I wojny światowej była to częściowa przynależność do jednej Monarchii budującej państwową politykę religijną, a po II wojnie światowej – wejście w orbitę wpływów komunistycznych, stosujących w założeniu jednolitą politykę wobec religii, w nieunikniony jednak sposób niuansowaną przez lokalne tradycje, postawy społeczne i modele religijności.

W myśl teorii sekularyzacji wskutek procesów modernizacyjnych religia miała zniknąć lub przynajmniej stracić swoje społeczne znaczenie. Doświadczenia ostatnich dekad pokazały, że twierdzenie to miało charakter preskryptywny i że uwikłane było w istocie w (po)oświeceniową narrację postępową. Mówienie wszakże o prostym „powrocie (do) religii” również jest nieuzasadnione, zmienił się bowiem sposób jej rozumienia i funkcjonowania w sferze publicznej i prywatnej. Religia w warunkach nowoczesności –ujętej w szerokim planie ideowo-filozoficznym, odsyłającym do myśli (po)oświeceniowej właśnie – została na nowo odkryta, ale też na nowo zreinterpretowana – i to z wielu rozmaitych, także heteronomicznych, punktów widzenia, co ujawniło się nie tylko w nobilitacji różnych doświadczeń i praktyk (quasi)religijnych, ale też w „odkryciu” znaczenia tychże w życiu społecznym, a nawet uznaniu (quasi)religijnego zaplecza faktów kulturowych przez badaczy reprezentujących zupełnie różne dyscypliny naukowe i formacje światopoglądowe. Określenie „to, co religijne” sygnalizuje zatem przesunięcie, jakie nastąpiło w naukowej refleksji nad sferą religijną w ogóle, i obejmuje nie tylko tradycyjne pojęcie religii, ale też różnorodne w swej genezie horyzonty sensotwórcze ufundowane na elemencie (quasi)religijnym. Otwiera ono także na „religię” jako kategorię opisu doświadczania i rozumienia świata, pozwala też na spojrzenie na „tradycyjne” zjawiska w nowym świetle.

Szczególna rola w werbalizowaniu i problematyzowaniu „tego, co religijne” (lub „tego co, nie-religijne”) przypada intelektualistom, rozumianym tu szeroko – jako jednostki mające predyspozycje do krytycznego oglądu świata. W perspektywie historii intelektualnej ich wypowiedzi stanowią kluczowe świadectwa myśli ludzkiej, dlatego też na uwagę zasługują zarówno postacie zapisane w różnorodnych kanonach wiedzy, a więc mające utwierdzony autorytet i znaczenie dla historii kultury, jak i outsiderzy czy też jednostki zapomniane. Ich światopoglądowe uwikłanie, jak również zaplecze ideowe formułowanych przez nich sądów powinny być przedmiotem pogłębionych badań – jako elementy kluczowe dla zrozumienia szerszych zjawisk kulturowych.

W świetle nowego myślenia o „tym, co religijne” szczególnie interesująca wydaje się sytuacja krajów słowiańskich, w których kontekst kulturowy i historyczny różni się od zachodnioeuropejskiego. Wyraża się to chociażby w innych warunkach procesów sekularyzacyjnych, a tak – w innym doświadczeniu społecznej i egzystencjalnej funkcji religii. Na przykład sekularyzacja jako odrzucenie wiary religijnej i praktyk kultycznych oraz wycofanie religii z przestrzeni publicznej była przecież na tym terenie oficjalnie propagowana, a wręcz wymuszana w okresie panowania reżimów komunistycznych. Jak się jednak okazuje, „to, co religijne” pozostaje w mocy, a tradycja religijna wciąż stanowi istotny punkt odniesienia dla tożsamości narodowej oraz lokalnej literatury, sztuki i myśli filozoficznej. Usytuowanie w sferze zjawisk powiązanych z religijnością elit intelektualnych było i jest w sposób wielowymiarowy zróżnicowane, w indywidualnych przypadkach poddane dodatkowo dynamice zmian społeczno-politycznych i nacechowane ambiwalencją, co wiąże się przede wszystkim ze szczególną historią kształtowania się tej grupy społecznej, jej funkcji i znaczenia w państwie.

Właśnie ze względu na różnorodne (po)nowoczesne i (post)sekularne przesunięcia w humanistyce ostatnich dekad, sygnowane przez pojęcie „to, co religijne”, jak i specyfikę kultur słowiańskich, symbolizowaną tu (lecz do tego nie ograniczoną) przez alternatywne względem Zachodu doświadczenie sekularyzacji, relacja między elitami intelektualnymi a „tym, co religijne” na tym obszarze – szczególnie w warunkach nowoczesności, ale nie tylko – warta jest podjęcia na nowo w refleksji naukowej i to z porównawczej perspektywy.

Zakres tomu obejmuje takie zagadnienia, chociaż się w nich nie wyczerpuje :

  • Rozumienie religii/„tego, co religijne” przez intelektualistów
  • Południowo- i zachodniosłowiańska historia myśli i kultury religijnej
  • Południowo- i zachodniosłowiańska refleksja naukowa nad „tym, co religijne”
  • Religijne wierzenia i/lub praktyki intelektualistów
  • Tradycja religijna w twórczości elit intelektualnych
  • Religijne wymiary i odniesienia świeckich praktyk kulturowych
  • „To, co religijne” a polityka.

„Slavia Meridionalis” to czasopismo wielodyscyplinowe, publikowane w tzw. Wolnym Dostępie, które prezentuje wyniki badań nad Słowiańszczyzną południową oraz nad jej związkami z innymi obszarami kulturowymi. Figuruje ono na liście ERIH PLUS, a także indeksowane jest w bazie SCOPUS. Na liście Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego widnieje w części „B” wykazu czasopism naukowych. Liczba punktów przyznawanych za publikację w czasopiśmie wynosi 14.

Do nadsyłania artykułów zachęcamy reprezentantów rozmaitych obszarów i metod badawczych. Jesteśmy zainteresowani również refleksją porównawczą i odniesieniami do całego obszaru kultur słowiańskich i Bałkanów. Rozważymy też publikację artykułów spoza głównego tematu – w sekcji „Imponderabilia”, która przeznaczona jest dla tekstów podejmujących szczególnie istotne kwestie związane z obszarem Slavia Meridionalis.

Autorów zapraszamy do przesyłania artykułów o objętości do 40 000 znaków ze spacjami (wraz z bibliografią) we wszystkich językach słowiańskich oraz angielskim, niemieckim i francuskim.

Artykuły prosimy zgłaszać przez platformę OJS:

https://ispan.waw.pl/journals/index.php/sm/user/register

Termin nadsyłania artykułów: 30 września 2019 r.

Planowana data publikacji: 2020 r.

Szczegółowe informacje i wytyczne dla autorów znajdują się na stronie czasopisma: https://ispan.waw.pl/journals/index.php/sm/about  

Pytania prosimy kierować na adres: sm@ispan.waw.pl

 
Posted: 2019-04-08
 
More Announcements...

Vol 18 (2018): Zagadnienia morfoskładnii bałkańskiej [The problem of Balkan morphosyntax]


Cover Page

Editors-in-Charge of the issue [Redaktorzy Prowadzący] 18/2018: Viara Maldjieva, Irena Sawicka, Anna Boguska, Ewa Wróblewska-Trochimiuk.

Complete list of reviewers for the volume 18 [Lista recenzentów tomu 18]

Language and stylistic editors [Redaktorzy językowi]: Matthew Chambers (English/angielski), Barbara Grunwald-Hajdasz (Polish/polski), Greta Kominek (Bulgarian/bułgarski), Ana Marković (Croatian/chorwacki, Bosnian/bośniacki), Marjan Markovikj (Macedonian/macedoński).

Project (“Slavia Meridionalis – digitalization of publications and scientific monographs to provide and maintain access to them through the Internet”) – financed under contract no. 531/P-DUN/2018 from funds of the Minister of Science and Higher Education of the Republic of Poland, allocated to science dissemination activities. [Zadanie („Slavia Meridionalis – digitalizacja publikacji i monografii naukowych w celu zapewnienia i utrzymania otwartego dostępu do nich przez sieć Internet”) – finansowane w ramach umowy 531/P-DUN/2018 ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczonych na działalność upowszechniającą naukę.]