W grudniu 2025 roku odbyła się premiera książki dr Karoliny Panz pt. „Chciałabym opowiedzieć, jak zginęło miasto. Zagłada żydowskich mieszkańców Nowego Targu”, wydanej nakładem Stowarzyszenia Centrum Badań nad Zagładą Żydów oraz Wydawnictwa IFiS PAN. Publikacja jest efektem wieloletniej pracy badawczej, opartej na tysiącach dokumentów, fotografii, listów i zapisów archiwalnych. Z rozproszonych śladów autorka odtwarza obraz życia i zagłady społeczności żydowskiej Nowego Targu – świata, który przestał istnieć, lecz pozostawił po sobie liczne ślady. Narracja łączy losy około dwóch tysięcy mieszkańców oraz jednej rodziny – Singerów – ocalając pamięć o ofiarach i ich imionach.
Premiera książki odbyła się w ramach cyklu spotkań „Czytelnia POLIN” w Muzeum POLIN 10 grudnia 2025 roku. Rozmowę z autorką poprowadziła Anna Bikont.
Spotkanie premierowe w Nowym Targu miało miejsce 12 grudnia 2025 roku w Muzeum Podhalańskim. Rozmowę z dr Karoliną Panz poprowadziła dr hab. Stanisława Trebunia-Staszel, prof. UJ. Liczba osób zainteresowanych udziałem w wydarzeniu zdecydowanie przerosła oczekiwania organizatorów.
Kolejne spotkania wokół książki planowane są na: 16 stycznia w Muzeum Palace w Zakopanem, 26 stycznia w Żydowskim Muzeum Galicja w Krakowie oraz 10 lutego w Miejskim Centrum Kultury w Nowym Targu.
„Uniwersytety w cieniu kryzysu. Nacjonalistyczna radykalizacja studentów Warszawy i Wiednia w okresie międzywojennym” to krytyczne spojrzenie na przeszłość dwóch uczelni Europy Środkowo-Wschodniej. Autorka stawia pytanie o powód, dla którego to właśnie studenci zostali awangardą nacjonalistycznych rewolucji. Analizuje praktyki i dyskursy skrajnej prawicy, której rola rosła na polskich i austriackich uniwersytetach w międzywojniu. Wykorzystując historyczne źródła i socjologiczną wyobraźnię, sięga do emocji i aspiracji „zwykłych akademików”. Pokazuje, jak organizacje samopomocowe przekształcały się w agendy antysemityzmu, jak kultura polityczna młodych naznaczona została przemocą, a brutalne ataki na żydowskich studentów i profesorów stały się codziennością. Śledzi, jak radykalna mniejszość była coraz głośniejsza i skutecznie przyciągała milczącą większość, a postulaty wykluczenia Żydów ze wspólnoty narodowej trafiły do głównego nurtu, żeby w końcu stać się oficjalną polityką rektoratów wprowadzających getto ławkowe. Praca przybliża atmosferę kryzysu i fascynację faszyzmem, ukazuje chronologię przemocy, bada nacjonalistyczne rytuały i symbole. Zestawienie szerokiej europejskiej perspektywy z historią w skali mikro daje nowe spojrzenie na II Rzeczpospolitą, I Republikę Austriacką i prawicowy radykalizm, nie tylko międzywojenny.
